Kelebeğin Ölüm İle Dansı

                                              Kelebeğin Ölüm Dansı

                            Konarken çiçekten çiçeğe isteksiz ve üzgün

            Alıp başını gitmek ölümsüzlüğün peşinden.

          Son dansını sergiliyor,

               Nefesinin yetmeyeceğini bilse de.

Gökyüzü mahcup, çiçekler mahzun,

Yapraklar boynunu bükmüş çaresiz.

Gül hüzünlü,

Biten özgürlüğün tanıklarına son bir bakış

Duyulmayan son bir çığlık

Ruhu maviyle buluşmanın eşiğinde

Kanatlarını çırpıyor kelebek yaşamın kıyısında.

Kanatlarını çırpıyor...

Kanatlarını...

Kanat…

Rüzgar susmuş matemde.

Karanlık çöküyor,  zaman duruyor adeta

Ne kuşların cıvıltısı, ne yaprakların hışırtısı…

Ve perde iniyor son solukta… 

                                                   Yalçın ATAMER - 18   Aralık 2020   Bergama