Sen Neymişsin Be Korona

SEN NEYMİŞSİN BE KORONA VİRÜS !

Farkında bile değiliz günler yıkılırken üzerimize.

Yavaş yavaş sönerken içimizdeki heyecan,

Anlamsız düşüncelerin esiri olmak üzereyiz,

Ne gücümüz kaldı, ne de şevkimiz.

Çare ararken çaresizlikte..

Umut mu ? o kadar uzak ki benliğimizden.

                 ***             ***

Halbuki… 

Böyle miydik biz, şarkılara eşlik ederken.

Dudaklarımızdan dökülen nağmeler,

Kıpır kıpır yüreğimizin sesi…

Merhaba demek bir ömür kadar değerliydi.

Hiç tanımadığımız biriyle bile selamlaşırken.

              ***               ***

Kesildi birden gece sohbetleri,

Dört duvara hapsoldu hafta sonu kaçamaklarımız.

Boşluğa uzanan ellerde,

Avuçlarda sıcaklığı hissetmenin özlemi.

Son yolculuğuna bile uğurlayamadığın

Dostun acısı içinde.

                 ***               ***

Sen neymişsin be musibet Korona !

Bizi bizden alıp savurdun,kopardın attın kör kuyulara,

Yaşamın ateşini söndürdün, küllerini savurdun etrafa

Mahkum ettin maskeye, mesafelere.

Gafil avladın insanoğlunu kurduğun tuzakla.

Sen ne kalleş, ne musibet mikropmuşsun be Korona!

                           Yalçın Atamer – 25.Ocak 2021 Bergama