Keyifsizim

Günlerdir üşüyorum sahillerde

öfkesinden ellerimi kesiyor lodos

erken bir saatti

keyfi yok ayaz yemiş şehir

düşlerimi bıraktım gecelerine

gün ışığına serdim gülüşlerimi

mor akasyalar gördüm

denizin fısıltıları

vapurların kalabalığı

martıların kararsızlıkları

ne çok düşünecek şey vardı

salgın virüs kol geziyor

usanmadan canlarımızı alıyor

caddeler sessiz ve yalnızdı

bir caminin şadırvanı

abdest alacak insanları bekliyordu

kuşlar cıvıl cıvıl ibadet ediyor

güvercinler konup havalanıyor

minik kara gözlerine şehir sığmıyordu

durup bakıyorum

ellerim kan ağlıyor soğuktan

korkuyorum virüsün esiri olmaktan

yaprak olup düşüyorum

bir çınarın gölgesine

çayevi önünde eski sandalyeler

soluk masalar

çöpleri toplanmamış bahçe

insanlar sıcak çay içmekteler

sessiz ve yalnızlar

rüzgar dinmiyor

isteksiz mutsuz yüzlerden

uyur gibi bedenim

kansız dudaklarım

bir bulutun içindeyim sanki

musalla taşına konmuş gibi

meçhulü beklemekteyim

bir kedi bir çınar

bir ben..

Mustafa kaya

24.12.2020 / Üsküdar