Salgının Salgını

bu yalnızlık günleri

yasaklı saatler insana ceza 

alışık olmadığımız huylara

kara bulutlara rastlıyoruz

sevgisizlikten yana

sancılar içindeyiz

şehrin şaşırmış sokaklarında kayboluyoruz

her şey anlamını yitirmiş

salgın virüs insanları değiştirmiş

umutsuz dertlere düşmüş

nefesi yetmiyor , nabzı atmıyor

ardım sıra kovalanıyorum ben de

ıslık çalıyorlar kaçışlarıma

korkudan geçilmiyor gündüz gece

şehirde sokaklar endişeli

girmediği dehliz yok salgının

peşini bırakmıyor insanların

iğdiş edilmiş dostluklar

sıkıca giyinmek çare olmuyor

gölgeler üşüşüyor

ölümler sayı sayı dalaşıyor

bilinmez bir serüvene düştü dünya

konuşmak gelmiyor içimden

kendi içime çekildim

iç çekişlerle tutunuyorum

bu insanlığa bir ceza  …

02.02.2021 / üsküdar

mustafa kaya