Umudum Var

Nerde çöplerden ekmek toplayan, nerde sokaklar da ekmeğinin peşinde koşan, bir çocuk görsem içim cız eder! Düşünün okul çağında bir çocuk, okulda olması gerekirken sokaklar da ekmek kavgası veriyor! Çöpten bulduğu yiyecekleri, boyama sandığından, sokağa attığı teraziden, aldığı üç beş kuruşla alacağı ekmeği kardeşlerine, hasta anasına götürecek belki de kimbilir! Tüm bunlar ne acı değil mi?  

Hele hele daha da acısı var ki yaşını başını almış teyzelerin, amcaların rızkını çıkarmak için sokağa attığı tezgahlarda ki ürünlerleri almak için pazarlık yapan insanlar..! Hiç düşünmez, hiç utanmayız pişkin piskin pazarlık yaparken.

Toplumumuz daki bu tür gerçekleri çogaltabiliriz bir çok örnekle.. Pazara geç saatte gidip atılanları toplayan, Bir marketin attığı yiyecekleri yüzü kizararak toplayan insanlar vs..

Peki utanması gereken onlar mı yoksa onları bu hale getirenler mi? Yoksa çevremiz de olup bitenleri sorgulamayan, düşünmeyen bizler mi? Hepimizin bu hale gelmemizi payı var galiba değil mi? 

Bir de yalın ayak, üstü başı yırtık içinde fakat bir dilim kuru ekmek için sabahlara kadar şükredecek çocukların, kişilerin yanın da önlerinde her şeyi olan fakat beğenmeyen insanlar Çocuklar var. Peki bunlara ne demeli? Şımarıklık, kendini beğenmişlik... adını ne koyarsanız artık takdir Sizlerin... 

Demem o ki hergeçen gün toplum olarak bir adım daha geriye gidiyoruz.. Eskiden komşumuz açken, uyuyamayan bizler şimdiler de daha duyarsız bir nesile imza atar olduk. "Bize değmeyen yılan bin yaşasın" diyip çevremizde olup bitenlere duyarsız, sorgulamayan bir nesil haline geldik.

 

Ama benim hala gelecekten umudum var. İnsallah gerekli maddi manevi refaha ulaşır da tüm bunları arkamızda bırakırız. Hakkımızda her şeyin hayırlısı. Allah yardımcımız olsun..!

 21.05.2021 Ankara P.ÇETİN