Dükkan Ve Biten Umutlarım

DÜKKAN VE BİTEN UMUTLARIM

İyi niyetimin yolunda yandım

Bu günden yarına kaldı umutlar

Nankörmüş ticaret, seyrine kandım

Geçirdim ömrümü soldu umutlar

Sağımı, solumu sızı kapladı

Dostlarım ardımdan hançer sapladı

Toptancı sırtımdan servet küpledi

Yaşamımda umut oldu umutlar

Soğuk betonlarda nasip bekledim

Yazın sıcağında kesat ekledim

Çok sıkıntım oldu elden sakladım

Kandırıp ömrümü çaldı umutlar

Alış verişimde etmedim kusur

Olmadım nefsime aldanıp esir

Katıksız lokmalar eder mi tesir

Daim eli açık bildi umutlar

Yaşantım olmadı hayaller biçtim

Çalıştım babamla dürüstlük seçtim

Şeytan çal diyorken doğruya kaçtım

Ettiğim hizmeti sildi umutlar

Hayat kavgasında demedim yeter

Azmimle savaştım dediler batar

Vicdanlı ticaret esnafı yutar

Bağ kur maaşına kıldı umutlar

Buyur bacım, güle güle derken

Param olmasa da itibar varken

Kırk yedinci yılı tamam ederken

Yaş atmış beş deyip güldü umutlar

İsterim ipleri satışa durmak

Nice sıkıntının tadına varmak

Gelen eşi dostu bağrıma sarmak

Beni avuturken öldü umutlar

Büyüttüm dört fidan hatır kırmadan

Ana, baba utancından sarmadan

Kursakları haram lokma görmeden

Kimini gurbete saldı umutlar

ERDOĞAN ÇALIŞKAN 30 05 2021

Yaşamımı iplik satarak geçirdiğim (1971 2018) kırk yedi yıllık ticari hayatımdan etkilenip yazdım