Kendimi Kendimden İstiyorum

Kendimi, kendimden istiyorum

Kalbimi, kalbimden..

Saçlarımın gürlüğünü istemiyorum dünden,

Çocukluğumda yarım kalan oyunlarımı da değil,

İçtenliğimi istiyorum gülüşlerimden;

Çakırkeyif zamanlarımın naifliğini mesela.

Bir yokuştan koşarak çığlık çığlığa inmek,

Ayıp mı,

Günah mı,

Hata mı demeden, gülmek istiyorum.

Etrafıma örülen ve ördüğüm bütün duvarların yıkılmasını istiyorum.

Saçlarımı taramadan, kendimi öpmek istiyorum aynada;

Sahneye çıkar gibi değil, alelade, salınarak çıkmak istiyorum sokağa.

Kırışık gömleğim, tozlu ayakkabım batmamalı gözüme,

Ya da cebimdeki paranın azlığı;

Gönül zenginliğimin cömertliğiyle sevilmek istiyorum.

Yıldızları saymak istiyorum gecede;

Suda dolunayı izlemek,

Bulutları yarıştırmak istiyorum gökte.

Ne ellerimi istiyorum geriye, ne ciğerlerimdeki tazeliği;

Heveslerimi istiyorum kendimden.

Bayram öncesi gecelerin neşesini mesela.

Platonik sevdalarımdaki tutkuyu istiyorum ilişkilerimden.

Bahar kokulu sabahlar kovsun istiyorum, akşamdan kalma müsveddeleri.

İçim coşsun, heveslerim koşsun ak benizli sevdalara.

Denklemleri eşitlensin eşitliğin her iki tarafının.

Ve varlığımın her iki tarafı da, bir olsun istiyorum zahirde.

Yitirdiğim coşkunun yerini, kaplamasın zorunluluklar,

Tercihlerimle savrulayım ömür denizinde.

Dalgalar yüzüme çarpsın yunusların oynaşında;

Deliler gibi dans edebileyim istiyorum, kendi zamanımın yazında ve kışında.

Kendimi, kendimden istiyorum…

Öğüt değil,

Akıl değil,

Tavsiye değil;

Hissedebilmek istiyorum zorunluluk kulelerini yıkarak.

Yunus gibi avare olmak istiyorum yollarda,

Kurda kuşa selam verip, selamımı almak istiyorum geriye,

Tekil sevdaların odunda yanmak istiyorum, çoklu aşk oyunları yerine;

İçimin kirini akıtmak istiyorum gözlerimden,

Gözyaşımın denizinde, adalara vurmak istiyorum deniz kızlarının oynaşında.

Devrilsin kaotik tufanlar, kurulsun dünyam!

Açsın nar çiçekleri baharımda!

Gülüşünü göreyim kaderin!

Kendimi, kendimden istiyorum….