Sınanıyorum

Sınanıyorum

Kara duman çöker başım üstüne

Çözümsüz dertlerle sınanıyorum

Gönlüm maruz kalır yeni testine

Bir an başaracak inanıyorum

Heyhat bilahare kınanıyorum

Nefsimle yarışı artık sonladım

Bazı felâketi görüp yanladım

Her belâ bir derstir bunu anladım

Sürekli bilgiyle donanıyorum

Heyhat gafil diye kınanıyorum

Ömür heba olur yaban ellerde

Telaffuzu çok zor olan illerde

Saygı duyuyoruz bazı hallerde

Yalnız yaşlı diye onanıyorum

Heyhat bunaklıkla kınanıyorum

Çelik gibi etti beni dert, elem

Yarım asır oldu bitmiyor çilem

Bomboş bir telaştı "ne der el âlem" 

Çevremde hep iyi tanınıyorum

Heyhat gıyabımda kınanıyorum

Tekrar ede ede hayat haslanır

Nefis ne yaşlanır ne de uslanır

Çiseli bir yoldan geçen ıslanır

Hemen büyük diye öneniyorum

Heyhat yuttu diye kınanıyorum

Mikdadi kadere, bahta küsülmez

Ağlayıp, gürleyip böyle esilmez

Ölmedikten sonra umut kesilmez

Son nefese kadar deneniyorum

Heyhat bağnazlıkla kınanıyorum

Şair Mikdat Bal