Kim Bilir Hangi Zamanda

Zifiri kim bilir hangi zamanda

Asılı kalmış gecedeyim .

Gözyaşlarımın ucunda acı bir hüzün .

Soğuk bir nefes var

Boğazımda düğümlenen.

Hıçkırıklar kanatıyor,

Battıkça her bir darbesiyle yüreğimi

Acıtıyor yüzümü yalayan anılar.

 Senin her zamanki masumane sözlerin

Çınlıyor kulaklarımda.

Boş ver diyorsun boş ver aldırma, bu da geçer.

Geçmiyor be gülüm geçmiyor.

 Bir hayat ki benimkisi kimsenin fark etmediği ,

Sayılı nefesini tüketiyor acı göğsüm.

Her nefes buz gibi deliyor zaman sayfasını.

Zifiri katran karası gecede zincirlenmiş ruhum .

Dermanı ise yüreğin.

Yüreğin uzak yüreğimden.

Hasreti koşarak geçmek imkansız sırat misali.

Yaktıkça yakıyor bedenimi..

Bir umut var sanıp inandım.

Ödenecek bedeli yalnızlıkmış meğer