Ben Eylülüm

BEN EYLÜL’ÜM

Ben Eylül’üm;
halim tarumar.

Yapraklarım dökülür bir bir

Ben Eylül’üm;

Sararmış sayfalardaki dizelerim silinir ,
Ne yaşanmış aşklar kalır,

Ne sevdalar,

Ne aldanışlar.

Baharda yok olur yazda

Şiirler sadece hazandır.

Ben Eylül’üm

Rüzgarım eser sarı buklelerinde

Kakülünden damlar hatıralar.

Elası solmuş gözlerinin
ruhun da mevsim sonbahar

Ben  Eylül’üm
yorgunum ,bitkinim

Bahardan arta kalan anılarım var
hepsi bölük pörçük

Tazeliğini yitirmiş iki büklüm

Ben Eylül’üm;

Gecelerim soğuk ve ayaz

Gecelerim  sessiz ,kimsesiz

Rıhtımda demirlenmiş

Eski bir gemi

Yolcularda bahar artıkları,

Bir o kadar hüzünlü

Ben Eylül’üm;

Uyanırım kaybolmuşların sabahına,

Uyanırım dünden kalan zamana,

Ben Eylül’üm;

Rüzgarlarda söylüyor bunu boranda.

Saniye kara