İçlerinde Gönüllerin Şiirlerin Gülü

İçlerinde Gönüllerin Şiirlerin Gülü

 Anı taşırken içinde canı taşıyorum

Bilesin diye söylüyorum

Anlatımı bol olan sözleri sen sevmezsin

Bunca eziyete ne gerek var dersin

Lakin boş sözleri söylemekte pek mahirdin

Akan suyum

Deremi akarak bulurum

Yol açmana gerekte yok

Yanlış yöne açarsın belli mi olur

Dereye varmadan denizde boğulurum

Sen şartsız kabul edersin

Ben şartla düşündükten sonra

İçlerinde gönüllerin şiirlerin gülü

Dökülsün gönlümde diye üç düşünür bir söylerim

Emniyetsiz bir kalenin bekçisi gibi dururken

Sağlam durmanın suratını taşırsın

Yanık yüreğime bir tas suyu dökemezsin

Sen yandıkça gel nehrimde söndür ateşini

Yanmışlığımla yanmayı bilirim

Sen arsızlığınla edebi bilmezken

Durmazsa durmasın zaten durmaz yanında

Senin ne arasın kapında dostluk babında

Kuşlar nehrimde su içmeye geliyor

Uzaklaş korkutma onları varlığınla

Hani vardır ya gönlün bölgesi

Bende herkesin sığacağı boyda

Sende tek başına alacak uzak bir koyda

Sen koyunda gez

Ben gönlümün boyunda gezeyim

Mehmet Aluç