Vaveyla

VAVEYLA

yalnızlığını sahiplendi bu gece
ardından çevirdi gözlerini bir tepeye
usulca ellerine uzattı gözlerini
kanı çekilmişçesine soğuktu elleri
hiç tutulmamış gibi kaskatı

masmavi denize baktı
sigarasını yakmaya çakmak aradı
ceplerini karıştırırken buldu
sigarasını değil de içini yakanı

çekerken son derin nefeslerini
ölmeyi diledi bir gece daha
ve cebindeki fotoğrafa bakarken
anladı iflah olmaz bu hayat