Maviye Sürgün

Bu bulut sürgününde, şimşek olur gözlerin

Islanır yerde sevda, bahar geldi sanırım

Yüreğimde goncalar, çiçeklerde izlerin

Göğü yağmur değil de, gözler deldi sanırım

Kümelenmiş gökyüzü, ipek giysisi ile

Nice çalımlar gördüm, tenden büyüsü ile

Sevdalık derdim oldu, dipsiz kuyusu ile

Varmak isterse gönlüm, işvesine kanarım

Sen gülümse, gülüşün, sabaha güneş olsun

Açılsın gönül perdem, yüreğime şavk dolsun

Işığını izlerim, ruhuma varan yolsun

Vardıkça yolun bana, sevdan ile yanarım

Maviye başkaldıran, gözlerinde firuze

Dağıldım isyanında, toplayamaz şiraze

Bakışında ararım, karalarda mucize

Ben mavide bidarım, derinlerinde narım

Kızıl şafak sarınca, denizi ve semayı

Çaresizdir bakışım, hediye etsem ayı

Maviden yoksun ise, neyleyeyim sarayı

Gökkuşağına varıp, gözlerini anarım

Sarmak istemem ki yar; ayn-ür rıza emelim

Kalkmıyor olmayınca, ne kolum ne de elim

Mavisine gizlenmiş, bakışında ecelim

Kapama gözlerini, ölürüm ben ah yârim

Ölür isem dost değil, kalır bana ağyarim