Ey Mevta

 

Ey  mevta gider isen ahiretin yurduna

Edep, haya kalmadı de yatan onu anlar.

Kırk gündür ki aç gezen yabanın boz kurduna

Kuzu verdik almadı de yatan onu anlar

 

Caminin kapısını bir kerecik açmayan

Õmrü boyunca asla yolu dahi geçmeyen

Göstermelik safını  en arkadan seçmeyen

Kimseye yer vermedi de yatan onu anlar.

 

Sorsan modaymış umre, turist gibi gidersin

Kırk yıllık günah gider, öyle derler n'idersin.

Bulursan bir ceba hac kırkını da güdersin

Kimse orda görmedi de yatan onu anlar.

 

Boya, cila küpüne dönmüş gencecik surat

Eh ne yapsın babası, kızı alacakmış murat

Eliyle namusunu sokağa atan kavat

Gelip namus sormadı de yatan onu anlar.

 

Antika oldu helal mideler doldu haram

Faizlere bulaştı biriktirdiğim param

Söylersin kabul etmez yetmişlik ninem, atam

Faiz dahi bilmedi de yatan onu anlar.

Rüşvetin adı oldu şimdi hepten hediye
"Aman göstermeden ver, bilinmesin" diye diye
Göbekler iki katlı rüşveti yiye yiye
Ağzın' bile silmedi de yatan onu anlar.

Beni daha mezara vermeden başlar kavga
Miras bölüşemezler hepsi et kapan karga
Dünyayı yuttu şimdi  koronadan bir dalga
Kimse çare bulmadı de yatan onu anlar

nuri baş

Not. Şiirin Hikayesi:
Yıllar önce yaşını- başını almış bir büyüğüm anlatmıştı.
Osmanlı'nın son dönemlerinde bir Anadolu köyünde bir kişi ölür. Cenaze merasimi yapıldıkdan sonra tam tabut mezara konulacağı sıra köyün ermeni olan muhtarı tabuta eğilerek kısık sesle bir şeyler söyler.Köylüler merak ederler acaba ne söyledi diye?
Köyün yaşlılarından birsi muhtara, ölüye ne söylediğini sorduğunda ibretlik şu cevabı alır.
"Ey Mevta! Ahiret yurduna gidiyorsun. Senden önce gidenler, senden dünyanın halini soracaklar. Öyle uzun uzun anlatmana gerek yok. Müslüman köyüne, Ermeni Agop muhtar oldu, de onlar anlar." dedim demiş.