Edebiyat Evi Gazze Yollarında 10
İlk duruşma günü geldiğinde kahramanlarımız erken saatlerde cezaevinden çıkarıldı.
Mahkeme salonuna girdiklerinde kalplerinin hızlı attığını hissediyorlardı. Hâkim kürsüde yerini almış, savcılık makamı dosyaları hazırlamıştı. Avukatlar da müvekkillerinin yanında oturuyordu.
Sami Hoca, arkadaşlarına fısıldadı:
“Ne olursa olsun sakin kalın.Baki, sen rahat durmazsın. Sakın bir taşkınlık yapmayasın.”
Sami Hoca’m çocukmuşum ben Allah’ını seversen. Bir taşkınlık yaptım, sonucun neye malolduğunu gördüm. Bir daha yapar mıyım hiç. “
Murat Hoca ekledi:
“Birbirimizin sözünü kesmeyelim. .”
Ahmet Zeytinci kısık sesle sordu:
“Hocam, mahkeme salonunda da mı?”
Murat Hoca sertçe baktı.
“Ahmet Bey!”
“Tamam hocam, sustum.”
Duruşma başladı.
Savcılık makamı, geminin rotası, yolcuların faaliyetleri ve taşınan malzemeler hakkında sorular yöneltti. Casusluk iddiasının dayanakları tartışmaya açıldı.Uzunca bir konuşmadan sonra yardım gönüllüsü bahanesiyle gemide yakalanan bu altı kişinin aslında casusluk yapmak amacında olduklarını söyleyerek haklarında ağırlaştırılmış müebbet istedi.
Başavukat ayağa kalktı.
“Sayın mahkeme, müvekkillerimin sivil kişiler olduğunu, insani yardım organizasyonuna katıldıklarını ve suçlamaları kabul etmediklerini belirtmek isterim. İsnat edilen suçlamalar somut delillerle desteklenmelidir. Dosyadaki belgelerin tamamının incelenmesini talep ediyoruz.”
Savcı, gemideki bazı faaliyetlerin şüpheli görüldüğünü ileri sürdü.
Avukat hemen karşılık verdi:
“Bir faaliyetin şüpheli bulunması ile suçun kanıtlanması aynı şey değildir. İddiaların hangi somut delillere dayandığının açıklığa kavuşturulması gerekir.”
Hâkim, tarafları dikkatle dinledi.
Sami Hoca'ya söz verildiğinde ayağa kalktı.
“Sayın hâkim, ben emekli bir öğretmenim. Hayatım boyunca öğrencilerime insan sevgisini, merhameti ve sorumluluğu anlattım. Bu yolculuğa da bu düşüncelerle katıldım. Kimseye zarar vermek için orada değildim.”
Nuri Hoca, yardım malzemelerinin kayıtlarının incelenmesini istedi.
Mehmet Fikret, organizasyonun nasıl yürütüldüğünü anlattı.
Çerkezoğlu Murat Reis, geminin seyrine ve taşıdığı yüklerin niteliğine ilişkin bildiklerini açıkladı.
Murat Hoca, katılımcıların amacının insani yardım olduğunu belirtti.
Baki'nin ifadesi sırasında her ne kadar “taşkınlık yapmayacağım” dese de salonda kısa süreli bir gerginlik yaşandı.
Savcılık makamından gelen bir soruya Baki biraz yüksek sesle cevap verince hâkim kendisini uyardı.
“Mahkeme düzenine riayet edin.”
Baki hemen toparlandı.
“Özür dilerim sayın hâkim. Ben yalnızca gerçeği anlatmak istedim.”
Ahmet Zeytinci'nin sırası geldiğinde hâkim sordu:
“Bu yolculuğa hangi amaçla katıldınız?”
Ahmet hiç tereddüt etmeden cevap verdi:
“Sayın hâkim, ben hem şair hem de yazarım. Şiirler yazıyorum. Yazılarımda İnsanların acılarını dile getiriyorum. Ama bu defa yalnızca anlatmakla kalmayıp elimden gelen yardımı da yapmak istedim.”
Bir an durdu, sonra ekledi:
“Casusluk yapacak olsam, herhalde bir yardım gemisi ve bunca yardım malzemesiyle gelmezdim. “
Salonda hafif bir hareketlilik oldu.
Hâkim ciddi bir ifadeyle konuştu:
“Mahkeme, bu sözlerini değil, delilleri değerlendirecektir.”
Ahmet başını eğdi.
“Haklısınız sayın hâkim.”
Başavukat, müvekkillerinin ifadelerinin tutanağa doğru biçimde geçirilmesini ve dosyadaki belgelerin incelenmesini talep etti.
Duruşmanın sonunda hâkim, dosyanın tamamlanması ve delillerin değerlendirilmesi için yeni bir tarih belirledi.
Karar çıkmamıştı.
Mahkeme salonundan çıkarılırken Baki'nin yüzü asıktı.
“Bütün gerçekleri anlattık. Hâlâ karar yok.”
Sami Hoca cevap verdi:
“Böyle süreçlerde sabırlı olmak gerekir.”
Ahmet Zeytinci başını salladı.
“Ben de sabırlıyım hocam. Yalnız sabrımın son kullanma tarihi yaklaşıyor!”
Bu söz üzerine arkadaşları gülümsedi.
Ancak hiçbiri önlerindeki ikinci duruşmanın ilkinden çok daha çetin geçeceğini bilmiyordu.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu