Dedikodu -3-

-Yok, kız ağzından kaçmadı, arkandan çıktı senin.

-Kız alındın mı?

Rukiye şaşkın.

-Aranızda ne konuşuyorsunuz? Sesli konuşunda bende duyayım.

Şaziye

-Habersiz geldik ayıp mı oldu diyorduk aramızda.

Rukiye pes dercesine baktı.

Rukiye

-Ne haberi abla öyle şey olur mu, kapımız her zaman açık. Ben ocağa bir çay koyayım. Siz geçin oturun keyfinize göre. Rukiye mutfağa girince Şaziye.

-Gördün mü nasıl telaşlandı, ürktü bir ceylan gibi. Keyfini bozduk. Bakışıyorlardı galiba ona kızdı, keyfini kaçırdık.

-Kız Şaziye ne çok meraklısın yani, beni de bulaştırdın ya sana pes yani.

-Kız az rahat dur. Az sonra öğreniriz herkesten önce.

-Öncesi sonrası mı var?

-Var tabi olmaz mı, benden kaçar mı? Bal gibi bakışıyorlar, hatta koklaşıyorlar da!

-Uzak diyarlar da baharı arıyorlarmış gibi konuşuyorsun yani.

-Kız oda nedir? Şair gibi konuştun!

-Yok, aklıma geldi, sürgülü kapıyı açmaya benzer bu iş, zorlamaya gerek yok.

-Ne sürgülü kapı kız, kapı sonuna kadar açık, bak sen gör.

-Açıksa abla kapı gülle bülbüle açık bize ne biz seyredelim uzakta hoş olmaz mı?

-Kız sen ne güzel konuşuyorsun böyle?

-Valla abla yazan konuşturtuyor beni böyle.

-Yazanda kimmiş?

-Sırılsıklam aşka tutulan ve yazan bir âşık işte ismi lazım mı ki?

-Bak az sonra küllenmiş aşkı yeniden alevlendireceğiz.

Az sonra mutfakta demlenmiş çayla ve kuru pastalarla gelen Rukiye onlara ikram ettikten sonra Şaziye.

-Kız nerelerdesin hiç görünmüyorsun?

-Abla ev işi biliyorsun Annem yatalak ona hizmetten.

Şaziye.

-Bak kız biz onu unuttuk! Annen nasıl. Ona bir merhaba demedik.

-Uyuyor şimdi, rahatsız etmeyelim, zaten zor uyutuyorum.

-Sende zorlanıyorsun kızım. Baban gelene kadar akşama kadar evdesin. Bir yere çıktığın yok.

-Yok, abla, bir şey lazım olursa yan komşu Nezaket abla yanında duruyor sağ olsun.

Şaziye Nuriye’yi dürttü. Rukiye çayları tazelemek için mutfağa girdiğinde, kulağına fısıldadı.

-Leyla Mecnunu dört bir yanda arar bulur.

 -Nasıl?

-Bak işte görüşmek isteyince, Nezaketi yanında bırakarak gidip geliyor.

-Sende ne dipsiz kuyulara indin be komşum!

-Az sonra ilmek ilmek dokuyacağım onun gönlünü, kelamları alacağız ağzında merak etme sen.

Mehmet Aluç