Benim İçin

.

Nazlanma bu defa, ağırdan satma.
Şöyle yamacıma gel benim için.
Erkek sözü olsun; palavra katma.
Son kez bıçaklasın dil benim için.
 
Belki rahatlarsın, ne derdin varsa,
Ser gitsin ortaya, dök parsa parsa.
Başkası acıtır milim koparsa.
Kalbimi santime böl benim için.
 
Kim sorsa diyordum: “Adamın dibi!
Ben şiirim; o da aşkın edibi.”
Ulan, şu ömrümde, böyle sen gibi,
Kahpelik yapmadı el benim için!
 
Kader denizine attığın kanca,
Gemiyi karaya oturttu anca!
Hani ya ölürdün bensiz kalınca?
Yüreğin yeterse öl benim için.
 
Sevda kitabında gitmek var mıydı?
Maziye karışıp yitmek var mıydı?
Ayrı gönüllerde ötmek var mıydı?
Şu kara yazgıyı sil benim için.
 
“Yok, olmaz!” diyorsan yol orda; buyur!
Katlime fermanı cihana duyur.
Yere batsın senden gelecek hayır!
Çatlayana kadar gül benim için.
 
Yüzünü son bir kez bana dönerek,
Kabrime toprağı at kürek kürek.
Gayrı melek senin neyine gerek!
Şeytanın aklını çel benim için.

Mücella Pakdemir