Gözyaşım Dinmiyor

Şu gönül ocağım tutuştu yandı 

Aşkı zemzem bilip ekmeği bandı  

Bu kara sevdayı mutluluk sandı 

Gözyaşım dinmiyor yürek daraldı! 

Her sevda hasretle yoğrulur zordur 

Bu yolun sonu kor, çektiren yârdir 

Ey Mevla’m kanayan yarayı sardır 

Gözyaşım dinmiyor umut kırıldı! 

Can canın peşinde ömrü bitirmiş 

Zaman çarkı döner çok şey götürmüş 

Hasretin gülünü gönle yatırmış 

Gözyaşım dinmiyor korku sarıldı! 

Uzuyor geceler geçmek bilmiyor 

Çok denedim ama sensiz olmuyor 

Ruhumda depremler yüzüm gülmüyor 

Gözyaşım dinmiyor dünyam karaldı! 

Aklımda fikrimde akarsın gönle 

Gel inat etme yâr beni bir dinle 

Biz ayrılamayız gönlümü anla 

Gözyaşı dinmiyor beden yoruldu. 

Özger, şahitsin sen olmuyor onsuz 

Hiç ekmek olur mu söyleyin unsuz 

Bedenim çok hâlsiz sanki de cansız 

Gözyaşım dinmiyor gönül yarıldı! 

Fatma Özger Bilgiç