Yeter Gel

Seni tanıyalı yüreğim yangın

Gözlerim buğulu yaş döküyorum

Gönül söz dinlemez hep arar seni

Mutsuzlar içinde baş çekiyorum!

Sevdaya düşeli uykular haram

Sinemde açıldı kapanmaz yaram

Nedense yârimle olmadı aram

Yaz gününde gönle kış ekiyorum.

Belalı bir aşka neden karıştım

Yüreğime kızdım mantık yarıştım

Emek verdikçe de derde eriştim

Sancılarım arttı taş döküyorum.

El mutlu huzurlu bana bakarlar

Sigara çıkarır gülüp yakarlar

Hiç suçum yokken de bana takarlar

Onlara baktıkça diş söküyorum!

Yokluğunda bittim harap olmuşum

Rabbim ne talihsiz bahtsız kulmuşum

Yirmisinde elli gibi solmuşum

Bu sevda yolunda taş çekiyorum.

Döşümü amansız bir sızı alır

Senden bana selam bir de saz kalır

Yüreğe dil olur derdim çoğalır

Özger sensiz olmaz baş büküyorum.

Fatma özger Bilgiç