Kendini Kaybetti

Üç beş yalakayla havaya girdi

Siyaset yaparak ayakta durdu

“Şahların şahıymış” hayaller kurdu

Kim bilir kimlere sırtını dayar?

Şımarık huyları her gün artıyor

Görgüsüz tavırlar dostu örtüyor

Bitmeyen o kini her gün dürtüyor

Haddini aşarsan verirler ayar!

Kibre sarılanın cehennem sonu

Gönül çeker elem, unutma bunu

Geçiyor ömür de dünü bugünü

Herkes konuşuyor ününü duyar!

Büyüklük Allah’a hastır unutma

Dostlarını sakın boşa uyutma

Sonra tek kalırsın kendin avutma

Şaşaalı dünyan altından kayar!

Dedikodu yapma, ahreti yakma

Bencileşip sakın hiç yuva yıkma

Sana söz getiren yalandır takma

 Zor olsa da dostum nefsini uyar!

Değeri verene dürüst olasın

O kini, öfkeyi yürek elesin

Bunca kayıp yeter yola gelesin

Her gün biten ömür takvim gün sayar.

Özger seni izler üzülür sana

Bil yanlış yoldasın gidersin hana

Söz dinle kıyarsın boş yere cana

Herkes odununu mezara koyar!

Fatma Özger Bilgiç