Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Gitmem Gereken Kendimmişim Meğer

Biliyordum sevmiyordu 
Papatya fallarında umut aramak çocukluktu 
‘Seviyorlar’ da kopan ‘sevmiyorlar’ da avuçlarımda solan 
Papatyaların intikamıydı belki simdi dibine düştüğüm ayrılığın.



Kaçmak istediğim hiçbir şey yakamı bırakmadı. 
Kalbimden, kendimden, duygularımdan yoruldum.  
Oysa gitmem gereken kendimmişim, bunu anladım.
Kendimi taşmaktan yoruldum! 
Ayağıma sürülen sabunları, 
sırtıma vurulan kamburları,  
yüreğimi acıtan ihanetleri,  
bunca ağırlığı taşımaktan yoruldum.


-Gönül aydın-

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Gitmem Gereken Kendimmişim Meğer

gönülhane gönülhane