Gönlümün Künyesi

GÖNLÜMÜN KÜNYESİ 

Kaçırdım hayatı, erteledim zamanı

Bir rüzgâr gibi esip geçti yıllar

Açma yamalı gönül bohçamı

Aşklardan yaralı sevdalar var.    

Sonbaharın hazin rengi üşütüyor kalbimi

Gülkurusu akşamların zamanı geçti

Sevmek istesem de aşk üşüyor koynumda

Gelmeyecek günler için ertelemişim artık kendimi!

Aşka sevdalı kalbimde bir vuslat kaldı musallaya

Okunur künyem bir günün ağıtla salada

Kimler gelir, kimler gelmez bilmem amma

Aşka sevdalı gönlümün künyesi yazılsın mezar taşıma.

- Gönül Aydın-