Sensizliğe İltica

Sızılı bir bekleyişti

Acının soluğu kesiyordu nefesimi

Üstelik keder yağmurları ıslatıyordu ruhumu

Rotasını kaybetmiş hayallerimde

Boğuluyordum...

Yılları yıllara eklerken

Eskiyen hayallerimle saf tuttum

Hayallerimi bile  ipek kumaşlara sarıp uyuttum

Beklemek emek vermekmiş 

Zaman  kaybetmekmiş günbegün

Yokluğunda anladım…

Mülteci heyecanlardan uzak

Sensizliğe iltica ediyorum

Sığınmacı yüreğinden 

Savaşlar başlamadan

Kov artık beni

gideyim…

Adem Efiloğlu