Benim Adım Çocuk
BENİM ADIM ÇOCUK
Benim adım çocuk;
Masumiyetimi ceplerime koydum,
Daha sevginin açlığını çekerken,
Yalan nedir bilmiyorum,
Rengim, dilim, ülkem haritalarda çizilmiştir belki,
Barikatlarınıza takılan uçurtmaların hıçkırığıyım,
Ama gözyaşımın rengi birdir benim.
Dünyanın neresinde bir çocuk ağlasa,
Orada üşür ellerim, yüreğim...
Benim adım çocuk;
Beklentisiz sevinçler çoğaltırım sözlükten,
Sevgimin saflığında büyür kavuşmalar,
Bendedir ayrılıkların acıları,
Yüreklerin şeffaflığı ellerimde,
Gülüşlerin asaleti bedenimdedir.
Menfaat nedir bilmez dudaklarım,
Ve biliyor musunuz?
Hiçbir çocuğu öldürmez parmaklarım…
Benim adım çocuk;
Eskiden kırmızıydı tüm balonlar,
Kırmızıydı yanakcıklar,
Bütün sözler yalansız ve dolansızdı,
Sadece soysuzluk yapanlar yalnızdı.
Ve sonsuzluk kadar özgürdü sokaklar.
Ben o sokaklardan geliyorum,
Adım çocuktur benim…
Benim adım çocuk;
Hala saklambaç oynar aklımda arkadaşlarım,
Körebelerin gizeminde saklanırım,
Toprağa sapladığım çivilerin üstünde,
Sek sek oynar ayaklarım.
Kim olduğu fark etmeden o heyecanla,
Yağ satarım, bal satarım,
Dedim ya, güzelliklerle dolu bütün rüyalarım…
Benim adım çocuk;
Kuşların kanadından vurulduğu bir göğü, kabul etmez kalbim.
Kuruttuğunuz nehirlerin,
Devirdiğiniz ağaçların yasını tutar yüreğim.
Bana yeşili borçlusunuz,
Bana maviyi, bana kırmızıyı, bana bütün renkleri.
Çünkü yarın benim,
Oluşacak mevsimler, doğacak güneş benim!...
Maviliğini çaldığınız gökyüzünü ekranlarda aratmayın bana,
Betonların arasından fışkıran bir avuç çimendir mutluluğum.
Ne olur;
Gözlerimin ferini karartmasın yapay ışıklar,
Bırakın, toprağa değsin yalın ayaklarım...
Benim adım çocuk;
Kaldırın üstümden prangaları…
Özgürlüğe maya çalan düşlerimin altında,
Gülüşleri yürekleri ısıtan,
Sevdalar büyüteyim.
Üstüme çöreklenen onca eziyete,
Onca istismara rağmen,
Umut, içimde dağları aşan yangın olsun, sönmesin…
Benim adım çocuk;
Bulutlar seğirtsin gözbebeklerimden,
Rüzgarı avuçlayan umutlarım,
Parmaklarımda köpüklenen dalgalara kafa tutsun.
Çiçeklere sevdalanan baharlar büyüsün yüreğimde.
Gölgeleri silinsin duvarların,
Kapılarını sonuna kadar açsın gelecek,
Umudun yelkenleri havalansın bordalardan.
Kalplerimizde demirlensin özgürlük limanları…
Benim adım çocuk;
Korkuları esir etsin sevinçlerim,
Tükenmeyen sevgimi ekelim sokaklara,
En güzel renkler bile kıskansın umudumu,
Hayallerime özensin gökkuşağı.
Ve karanlığın rahmini aydınlatsın ışığım...
Benim adım çocuk;
Henüz şafak sayacak zamanlarda değilim,
Barışa davet eden kahramanlığıma çok zaman var.
Anamın babamın kınalı kuzusuyum dizlerinin dibinde,
Acılı coğrafyamın zamansız açan bir çiçeğiyim,
Üstümden geçip giden uçakların bıraktığı bombalardan korkar,
Ve merak eder sorarım;
Sahi, ne zaman unuttunuz cebinizde misket taşımayı?
Ne ara bu kadar büyüdü hırslarınız,
Ne arada büyüdü bu kadar silahlarınız ve kavgalarınız?
Ben dünyayı bir oyun bahçesi sanırken,
Siz hangi ara savaşa çevirdiniz yarınlarımı?
Bakıyorum da,
Kimseler tarafından duyulmaz çığlığım,
Oysa ben,
Çürüyüp giden insanlığa ağlarım…
Adem Efiloğlu
18 Kasım 2026
Saat.12.45
20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü Anısına
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu