Edebiyat ve Kültür Platformu
Kalemimle Ben
KALEMİMLE BEN
Ham idik; hamdolsun, pìştik sabırla
Âleme ibretle bakmayı bildik
Puslu kin dağını aştık sabırla
Gönülden gönüle akmayı bildik
Anladık ne ziynet, meziyet neymiş
Dünya süslü serap boş bir haneymiş
Kavgaya her sebep bir bahaneymiş
Kem sözden, küfürden bıkmayı bildik
Kalbimizde/kini bir bir attıkça
Tefekküre daldık, hazzı tattıkça...
Fırsatını bulup baş uzattıkça
Kibrin kulağını bükmeyi bildik
Nefsin hamağında yatmaktan cayıp
Öğrendik ne makbul ne günah, ayıp
Her vakti af için son fırsat sayıp
Huşuyla huzura çıkmayı bildik
Tûl-i emellerden, hevâdan geçip
En Nûr'a sığındık nârından kaçıp
İnayeti için avuçlar açıp
Günahı tövbeyle yakmayı bildik
Evirip duyguyu ilâhi aşka
Sevgiyi doldurduk o/nurlu köşke
Ne âhımız kaldı, ne artık keşke
Yeisi tahtından yıkmayı bildik
Ne kral, ne sultan, ne padişaha
Yâri Allah olan baş eğmez şaha
Kul olup zâtına, varıp dergâha
Önünde secdeye çökmeyi bildik.
Mecit Aktürk
* Arzu eden dostlar bu şiirin videosunu Google ve/ya You Tube'den bularak dinleyebilirler.
Selam ve saygılar...
Kalemimle Ben başlıklı yazı Mecit Aktürk tarafından
30.06.2022 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
