Şiirsel Vedalarım 6.

Şiirsel Vedalarım 6

Gözlerimi seninle kapatırken, sonrasında açarken endişe içinde açıyorum çünkü yoksun, sebepsiz anlamsız gidişinle, bende aradığın neydi onu bulamadığını söylemeden gittin! Söyleseydin bir satırla anlardım, ey vicdansız! Gitmek bu kadar mı kolay? Ben sensizliğe bir dakika dayanamaz iken, şimdi aylardır sensizim! Bana yolları bekletmeye mahkûm eden sen, ah sen yok musun sen yokluğun yüreğimi parçalarken, belki gelirsin umudu her an sarıyor yaralarımı topluyor parçalarımı yerden, işte böyleyim, sen neredesin bensiz? Yoksa çok mu mutlusun? Mutlu isen, nasıl böylesine terk ederek mutlu oluyorsun gel bana anlat ta, gerisin geriye bir daha dönmemek üzere git.

Mehmet Aluç