Parmaklar

Ne ben düğümün körü, ne bilinç masum kurgu

Sanırım ki çözecek, kör düğümü parmaklar

Sıktıkça boğazımı, benliğimdeki sorgu

Asla bilemeyecek, gördüğümü parmaklar

Hem aynada gözlerim, hem kaçarım gözlerden

Kendim kendime uzak, adres bilmez izlerden

Sarıldıkça sımsıkı, sır dökülür gizlerden

Toplar tırnak ucuyla, kardığımı parmaklar

Avuçlarımdaki kızıl, açık yaradan kandır

Kavradıkça ellerim, bileğime akandır

Beni bende gözleyen, zamanda küçük andır

Bilmez anın beziyle, sardığımı parmaklar

Sahanda kavruk aşım, lezzetten yoksun kaldı

Umutlar avansını, bu günden geri aldı

Ruhumdaki karalar, damarlarımda aldı

Dokunarak söyledi, sorduğumu parmaklar

Yıktı onca hayalin, kurduğunu parmaklar