Taşmalıyım İçimden

Taşmalıyım İçimden

Biliyorum bir gün taşacağımı

Ömrüm vefa ederse şayet

Kıyıları aşacağımı

Az yaşadım

Çok mevsim geçmedi ömrümden

Ne çok yaz yandım

Ne çok kış üşüdüm

Sayılır cüret etsen gözyaşlarım

Sorma hazanda döktüğüm yaprakları

Çok biriktirdim

Günler geçti sanki sene

Akacak bir oluk aradım

Sızacak bir çatı

Hafiflesem, demeden üç beş

Olmadı

Bulamadım

Hissizleşince geçiyor acılar

 Müjde!

Yanında yolcu mutluluklar

Güle güle!

Hem kavuştum

 Hem ayrıldım

Mağlup muyum galip mi?

Bugün Boğaziçi’ne

Yarın Üsküdar’a yağarım

Duyurmalıyım,

Yanacak zerremin gayri kalmadığını

Dayanacak sabrımın, zerrelerinde

Oyalandığımı

Biliyorum bir gün taşacağımı

Söndüreceğini yangınlarımı

Durmamalıyım, hayır

Artık durdurulmamalıyım

Bugün Boğaziçi’ne

Yarın Üsküdar’a

Nereye vurursam artık dalga dalga

Taşmalıyım içimden

Başlamalıyım birinden

Büşra KANKURT