On Şehir Destanı

Feleğimiz şaştı, başımız bir hoş,

Düşmana gülizar olmayan Maraş

Mezar da olamasın yiğide gardaş.

Gelip de görseniz yiğit Maraş’ı.

Geceydi soğuktu, yağıyordu kar,

Ezildim büzüldüm, burası çok dar,

Kurtulan donuyor, soğuktan bizar,[1]

Gelip de görseniz yıkık Maraş’ı!

Maraş dedikleri bu muydu gardaş,

Olmasaydı deprem olaydım yoldaş,

Göçükte canını veren bir sırdaş,

Gelip de görseniz, güzel Afşin’i

Tanınmaz oldu da her bir yöremiz,

Depremde titredi her bir zerremiz,

Çıkartan gelmezse yoktur çaremiz,

Gelip de görseniz, Gaziantep’i

Geçince feleğin, dar çemberinden,

Kükreyerek geldi, deprem derinden

Koru rabbim bizi, afet şerrinden,

Gelip de görseniz, bir de Kilis’i!

Çaresiz olmaksa ayrı bir beter,

Acılar sinede, yüz yılda biter,

Yaralı yüreğe, bir şefkat yeter,

Gelip de görseniz, Adıyaman’ı!

Lahmacunun harcı, gibi karıştı,

Yıkık evler toprak ile sarıştı,

Ekipler kurtarmak, için yarıştı,

Gelip de görseniz, yerde Urfa’yı

Malatya Malatya, yoktu benzerin,

Yıkılmış evlerde, sönmüş fenerin,

Elini uzattı, ordu askerin,

Gelip de görseniz, şu Malatya’yı

Yıkıldı binalar, canlar çığlıkta,

Tanınmaz simalar, ayrı kılıkta,

Mideler su ister, hepsi açlıkta,

Gelip de görseniz, siz de Hatay’ı!

Lüks evler yapmışız, çürük tuğladan

Hiç de kurtulmadık, derken riyadan

Apartmanlar vurdu, göçtük dünyadan,

Gelip de görseniz, Diyarbakır’ı!

Adana derseniz, düz bir ovaydı,

Pamuğu yaraya hem de devaydı,

Hayata tutunmak, burda davaydı

Gelip de görseniz, Çukurova’yı!

Osmaniye’de, dağlar sarsıldı,

Gevşedi de toprak, sonra kasıldı,

Yıkıkta öldüler, sesler kısıldı,

Gelip de görseniz, Osmaniye’yi!

Özbekoğlu vakit, er geç dolacak,

Bir gün gelip hak, vaki olacak,

Malın mülkün hepsi, burda kalacak,

Aklında tut her an, gasılhaneyi!

12.02.2023 Konya

Durmuş Ali ÖZBEK

[1] bizar: Soğuktan bezgin anlamında kullanıldı.