Edebiyat ve Kültür Platformu
İmandır Çanakkale
StartFragment-->
Hayat-memat arası zor andı Çanakkale
Karla kardıkça mevsim kahrını yavaş yavaş
Şubat'la Mart arası zorlandı Çanakkale
Çevrilmişti etrafı çakallarla her yandan
Korla dağlı yürekler kabirdi Âşiyan'dan
Uzun süren hazandan, virandı Çanakkale
İstiklâline zincir yegâne korkusuydu...
"Söz konusu vatandı", ilâhî ülküsüydü
Bir aşkın türküsüydü; Turan'dı Çanakkale
Herkes sahip olmalı söz söylerken diline!
Hâince bakan gözler girince menziline
Benzi solan geline, dermandı Çanakkale
Fersiz gözlere muttur, umuttur ay yıldızım
Ezel ebed yolunda kesildiğinde hızım
İlâhî sefer yazım; fermandı Çanakkale
Ne bağı, ne ormanı; ne de coşkun ırmağı
Dert, semâya uzanan o şehadet parmağı!
İslam'la olan bağı! Ezandı Çanakkale!
"Bir hilâlin uğruna" yanmayı şeref saydı
İşte o yüzden o gün binlerce yıldız kaydı
Fırtına, kasırgaydı; borandı Çanakkale
Adresi şehadetti kalan son nefeslerin
Resûlünü arayan sayısız Enes'lerin
Hasreti haykırdığı îmandı Çanakkale!
İstila sanatına (!) veremiyordu ara...
Boğazın sularını sıkınca muhasara
"Tek diş"li canavara isyandı Çanakkale!
Bir hüzün ki ödülü asırlar boyu ündü
Toprak, bağrına düşen Mehmed'imle övündü
Yaprak döktüğü gündü; hazandı Çanakkale!
Ne Varna'ydı bu savaş, ne Mohaç, ne Çaldıran
El Mucip'ti müntakim; -ol deyince- olduran!
Hakkı tutup kaldıran Kur'andı Çanakkale
Gâye düşmemek ise, irade, azim gerek
Her musibet imtihan, zafer "inanmak" demek
Boşa değildi emek; ihsandı Çanakkale
Yasaktı milletime ye'se yem olmak dinde
Mehmed'imin coştuğu meydanların indinde
Fırtına dindiğinde destandı Çanakkale
Kazıdı dimağlara îman neye muktedir
Kaçarken yedi düvel ne köy vardı, ne şehir
Kan akıyordu nehir; vatandı Çanakkale!
İhtardır zalimlere on sekiz Mart'ın yâdı
Bir tarih ki, manası mahşerin diğer adı
Yılmadı, yıkılmadı; dayandı Çanakkale
Türküme hüzün beste, Türk'üme uyku haram
Her adı anıldıkça gururla atar buram
Nesl-i Asım'a bayram; unvandı Çanakkale
Aç oku tarihini, vazifen neymiş anla!
Ecdadın "dâvâm" derken aşk ile, heyecanla
Baştan başa al kanla boyandı Çanakkale
Yırtılan perdelerin ardındaki sırra bak!
Kıyamet ertesinde kıyâm ederken şafak
En güvenli sığınak, limandı Çanakkale!
Ve yansa esaretten yüreklerin yarası
Bir Şimal Yıldızı'dır, yöndür nurlu çırası
Umuttur hatırası; gümandı Çanakkale!
Kıskançlık sebebidir göklerin süsü hilâl
Selâm Seyit Ali'ler, selam Mustafa Kemal!
Bir dehanın doğduğu zamandı Çanakkale!
***
🇹🇷
🇹🇷
🥀Aşikardır heceme
her yıl on sekiz Mart'ta
Ruhumdaki depremin sinemde fay kırışı
Ülküsüdür, süsüdür bu kalemin hem, hatta,
Her Türk'ün türküsüdür dinmeyen haykırışı🥀
🇹🇷 ÎMANDIR ÇANAKKALE 🇹🇷
Ruhumdaki depremin sinemde fay kırışı
Ülküsüdür, süsüdür bu kalemin hem, hatta,
Her Türk'ün türküsüdür dinmeyen haykırışı🥀
Hayat-memat arası zor andı Çanakkale
Karla kardıkça mevsim kahrını yavaş yavaş
Şubat'la Mart arası zorlandı Çanakkale
Çevrilmişti etrafı çakallarla her yandan
Korla dağlı yürekler kabirdi Âşiyan'dan
Uzun süren hazandan, virandı Çanakkale
İstiklâline zincir yegâne korkusuydu...
"Söz konusu vatandı", ilâhî ülküsüydü
Bir aşkın türküsüydü; Turan'dı Çanakkale
Herkes sahip olmalı söz söylerken diline!
Hâince bakan gözler girince menziline
Benzi solan geline, dermandı Çanakkale
Fersiz gözlere muttur, umuttur ay yıldızım
Ezel ebed yolunda kesildiğinde hızım
İlâhî sefer yazım; fermandı Çanakkale
Ne bağı, ne ormanı; ne de coşkun ırmağı
Dert, semâya uzanan o şehadet parmağı!
İslam'la olan bağı! Ezandı Çanakkale!
"Bir hilâlin uğruna" yanmayı şeref saydı
İşte o yüzden o gün binlerce yıldız kaydı
Fırtına, kasırgaydı; borandı Çanakkale
Adresi şehadetti kalan son nefeslerin
Resûlünü arayan sayısız Enes'lerin
Hasreti haykırdığı îmandı Çanakkale!
İstila sanatına (!) veremiyordu ara...
Boğazın sularını sıkınca muhasara
"Tek diş"li canavara isyandı Çanakkale!
Bir hüzün ki ödülü asırlar boyu ündü
Toprak, bağrına düşen Mehmed'imle övündü
Yaprak döktüğü gündü; hazandı Çanakkale!
Ne Varna'ydı bu savaş, ne Mohaç, ne Çaldıran
El Mucip'ti müntakim; -ol deyince- olduran!
Hakkı tutup kaldıran Kur'andı Çanakkale
Gâye düşmemek ise, irade, azim gerek
Her musibet imtihan, zafer "inanmak" demek
Boşa değildi emek; ihsandı Çanakkale
Yasaktı milletime ye'se yem olmak dinde
Mehmed'imin coştuğu meydanların indinde
Fırtına dindiğinde destandı Çanakkale
Kazıdı dimağlara îman neye muktedir
Kaçarken yedi düvel ne köy vardı, ne şehir
Kan akıyordu nehir; vatandı Çanakkale!
İhtardır zalimlere on sekiz Mart'ın yâdı
Bir tarih ki, manası mahşerin diğer adı
Yılmadı, yıkılmadı; dayandı Çanakkale
Türküme hüzün beste, Türk'üme uyku haram
Her adı anıldıkça gururla atar buram
Nesl-i Asım'a bayram; unvandı Çanakkale
Aç oku tarihini, vazifen neymiş anla!
Ecdadın "dâvâm" derken aşk ile, heyecanla
Baştan başa al kanla boyandı Çanakkale
Yırtılan perdelerin ardındaki sırra bak!
Kıyamet ertesinde kıyâm ederken şafak
En güvenli sığınak, limandı Çanakkale!
Ve yansa esaretten yüreklerin yarası
Bir Şimal Yıldızı'dır, yöndür nurlu çırası
Umuttur hatırası; gümandı Çanakkale!
Kıskançlık sebebidir göklerin süsü hilâl
Selâm Seyit Ali'ler, selam Mustafa Kemal!
Bir dehanın doğduğu zamandı Çanakkale!
Mecit AKTÜRK
İmandır Çanakkale başlıklı yazı Mecit Aktürk tarafından
18.03.2023 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.