Söyleyemediklerim Var Ya

Ah, o söyleyemediklerim var ya!

Ses tükenir, susar heceler

Hep kulağımda çınlar sessizlik

Sır bağlar, sırça bağlar

Boğazım işlevini yitirir;

Sözcükler dilimde düğümlenir

Ah, o söyleyemediklerim var ya!

Bazen bir kibrit çakılır

Bir yangın başlar peşi sıra

Yüreğim magma olur

Hep içten yanar

Nedense!

Pişmanlıklarımı hiç yakmaz

Hep bende kalır

Sen gidince peşinden

“Burdayım” der hasret

Nedense tüm dertlerim var ya

Hep geceleri uyanır hayret

Azgın bir tay gibi

Dikenli bir böğürtlen gibi şirret

Sarılır bırakmaz yakamı

Yırtar bağrımı, bağırtlağımı

Ah, o söyleyemediklerim var ya!

Hani çocukken sorarlardı;

“Sen ne olmak istersin?”

Söyleyemezdim

Söyleyemediklerim hep bende kaldı

Dikenli böğürtlen oluverseydim keşke

Alışırdım, katlanırdım belki bu meşke

Sen gitmeye kalkınca

“Gitme” dahi demeden

Dikenli böğürtlen dalı gibi

Sarılırdım eline, eteğine

Ah, o söyleyemediklerim var ya!

11.04.2022 Konya

Durmuş Ali ÖZBEK