Adam Alma Sevdasındaydı

Adam Alma Sevdasındaydı

Adam alma sevdasındaydı

Aldıklarını sormayın alt kattaydı

Şükran sevdi Lütfü’yü sevgilerini aldı

Lütfü Şükransız olamazdı yalanla ayırdı

Şükrü’ye teyze için yalanları yalanla topladı

Komşusu Rukiye teyzeye taşıdı yalanla sattı

Huzurlarını aldı

Sevgileri benim olur diye sandı

Huzurlar beni bulur sandı kandı

Bir yıkıldı ki dağlar üstünde kaldı

Dağlar benim olsun dedi

Açık yolları kapattı

Yollar onu bir sardı ki

Soluksuz kaldı yan yattı

Yan yatmayı aldı

Gece gündüz yan yattı

Bir gün bir sala okundu

Sala benim diyerek musallada yatan oydu

Başında birkaç it köpek havladı

Yolda geçen Lütfü Şükran az ağladı

Kaybedenler sınıfına yazdırmıştı kendisini o nedenle

Zaten kendisi bir tek bunu bilmedi istemedi

İstememesine rağmen onu da aldı götürdü kendisiyle mezarına

Bir gün Mezarda geçerken Lütfü

Mezarının açık olduğunu

Cesedin bir kenarda durduğunu gördü

Toprak kabul etmemişti

Belki de benim demişti tüm toprak

Benden başkasını sarma demişti kim bilir

Belki de…

Mehmet Aluç