Anlamı Yok

Yükü ağır kalbimde, ne hayaller kurmuştum,

Hiç durmadan  söylenen, sözlerin  anlamı  yok.

Can büyütüp içimde, gölgesinde durmuştum,

Artık   vuslat   yazılı, tezlerin   anlamı   yok.

Cürmümüz  sevda olur,  cümleler kifayetsiz,

Yaşamak kaderimdir, hiç olur mu zahmetsiz,

Abdaldı   nice  aşık, aşk  yolunda  kısmetsiz,

Geri durmak  olmayan, azların  anlamı yok.

Cilvenle başım döner, sanki sarhoş olurdum,

Mutluluk ekseninde, ruhu  mayhoş bulurdum,

Bir  bakışın  uğruna,   yollarında   ölürdüm,

Ruhuma  fetva  veren,  nazların anlamı yok.

Şehirler aydınlanır, bir  anlık  yanışımdan,

Yüreğim   çırılçıplak,  vuslata  kanışımdan,

İklimlerim    karıştı,    arada    anışımdan,

Zaten tükendim bittim, közlerin anlamı yok.

Kalbim sana varmanın, yolarında yoruldu,

Köpüren  denizlerim, vakti  geldi  duruldu,

Umudun   nirengisi,  on  ikiden   vuruldu,

Şimdi  yürek  yangısı, cızların anlamı yok.

Ben aşkın cahiliydim, ilk celsede yıkıldım,

İbrahim’le yan yana, aynı korda yakıldım,

Adem’in rahlesinde, Havva’mıza! takıldım,

Silinmiş   hatıralar,   izlerin  anlamı  yok…

Adem Efiloğlu