Ümit En Güzel Süsü

Ümit En Güzel Süsü

İçimde bir ayrılış

Benzerim bir sarı laleye

Kırmızıların arasına karışmış

Oturmuş seyirliğe dalmış

Belki bir emsali isyanın

Belki bir resmi yapayalnızlığın

Çığlığımın damarları kesik

Durduramıyorum

Gönlümden geçen ritmi

Bir türlü tutturamıyorum

En istenmedik zamanlarda çalar kapı

Ve ne zaman çok istersin

Duyulmaz bir tıkırtı

Fezaya bir güvercin saldım sararıyorken yapraklar

Tomurcuklar açılıyor bahara

Düşerken saçlarıma aklar

Ne vazgeçebilmek

Ne yetinebilmek

Ümit en güzel süsü insan soyunun

Düşledikçe düşer hüzünler gökyüzünden

Süzülür akar tozlanmış penceremden

Ne aldırış ederim ne yakarış

Sual olunmaz bizde kaderden

Dilerdim böyle olmasın, lakin

Söyle ne gelir ellerimden?

Yorgun düştüm son günlerde

Eş bulunmaz bitap bir gönüle

Bir sabaha daha hazırlığım şimdi

Ne yapayım söyle

Ümit en güzel süsü insan soyunun

Hazırlandım

Uyuyorum

Büşra KANKURT