Gülü Bülbüle

Gülü Bülbüle

Çığ gibi büyüyerek iniyorum

Tepeden düze doğru

Bizi iten şüphesiz

Silkinemediğimiz yanlış yüklerimiz

Belki nasipsizliklerimiz

Yersiz gururumuz belki

Toplayamadığımız cesaretimiz

Nahoş bir alfabeden ezberledim

Gidene dur denmeyeceğini

Farkında olarak olmayarak

Biledim gün be gün gururumu

Sevdalandım noktalara

Gizlendim satır aralarına

Sen hiç kalabalıklarda

Yalnızlığında olmadığın kadar yalnız oldun mu?

Tek başınalık hissimin en’i benim

Canım kalabalıklarım

İçimin asi yüzü

Ne okşasam durulur

Ne aşağılasam

Uyur uyanır işe koyulur

Aynalarla barış dile kolay

Yıllar geçtikçe oluyor dilek olay

Her zaman olduğu gibi

Yapılacak çok iş var

Yetmiyor zamanım oysa

Haftalar, aylar geliyor dar

İşte bu da benim zırhım

Çok çalış ki kalmasın zamanın ve halin

Düşünmeye, yüzleşmeye

Bilirim var her şeyi zamanın

Vaktinden önce gelmez bahar

Kul kapılır gaflete

Kendini yorar da durur

O dilerse bir anda verir bin hayır!

Küstürme gülü bülbüle

Sen susma iyiyi hep çağır

Büşra KANKURT

05.06.2023

03.14