Varoluş

Goethe okuyayım istedim. İkinci gün vazgeçtim. Onun mektubundaki alıntıda kendimi buldum. ''Biz birbirimizin hiçbir şeyi olacaktık ama her şeyi olduk.'' Bu cümleden sonrası anlamsız geldi. Çünkü ben buyum, bu cümleyim. Goethe'nin kaleminden dökülmüş bir tümceyim. Seni tanımadan önceki beni hatırlayamıyorum. Sanki yokmuş gibi öncesi. Aristo'nun spontane varoluş teorisi gibi. Yoktum, sonra varım. Çünkü sen karşıma çıktın. Ve ben var oldum.