Ayrılık Vakti

Ayrılık Vakti

Daha çok dökülmek geçiyor içimden

Taşmak Ege’den Marmara’ya

Açılmak gökyüzüne 

Saçılmak yeryüzüne 

Kanatlanıp uçmak belki 

Açıklarına denizlerin 

Belki dalmak en derinine

İnciler çıkarmak istiyorum 

Açık bir gökyüzüne bakıyor gözlerim 

Ardımda koca karanlıklar

Bir dalga olsam vursam kıyıya 

Dert babası taşlarımı fırlatsam kumsala 

Döner miyim yalın ayak eve 

Kurtularak yüklerimden 

Ellerimde değil aşık olmamak bu hüzne

Yalnız aydınlanıyorken mehtapta

Çağlar bıraktım ardımda

Çocuk oldum, genç oldum 

Yetişkin bir çağın sesleridir şu dalgalar

Yalnızlığımı vuruyor sizlere

Her sahilde bulurum bir sevgili arkadaş

Canım derim, adın senin Karabaş

Ellerim okşar kulak aralarından

O sevilir, ben sevinirim

Yürürüz fenere birlikte 

Kusur etmez asla görgüsünde ve edebinde

Geçirir sakin adımlar ile beni evime 

Kurumuş gözlerimden o an bir damla süzülüverir 

Ayrılık vakti Karabaş ile

Büşra KANKURT

05.07.2023

01.57