Tövbekar!

Tövbekar!

Hayatını heba edip bitirdin

Mutlu olup gülemedin, tövbekar!

Her nimeti vara yoğa yitirdin

Kıymetini bilemedin, tövbekar!

Nice şeye edemedin kifayet

Azaların gösterince zafiyet

Tek dileğin artık sıhhat, afiyet

Başka bir şey dilemedin, tövbekar!

Gençliğinde deli dolu çağladın

Boşa geçti bir fayda mı sağladın

Yaşlılıkta pişman olup ağladın

Gözyaşını silemedin, tövbekar!

Bir istikbal vardı senin düşünde

Heder oldun helak oldun peşinde

Bin dereden su getirme dışında

Hiç sadede gelemedin, tövbekar!

Bu dünyaya gelmedik ki durmaya

Hep uğraşır şeytan seni kurmaya

Gayret ettin bacağını kırmaya

Ayağını çelemedin, tövbekar!

Ah Mikdadi muradını almadan

Aradığın birçok şeyi bulmadan

Bu dünyada emellerin dolmadan

Gözün yumuk ölemedin, tövbekar!

Şair Mikdat Bal