Yalnızlık

Tanrı’ya mahsustur derler

Dinginliğin kıyısında

Yaşamı avuçların içine almak

Ve insan Tanrı’dan bir nüve

Bunalır kalabalığın kirliliğinde

Bir sahil köyünde mesela

Oltasını alıp balık peşinde

Dinlenmek ister sessizce

Tekneyle uzaklaşmak sahilden

İnsandan ve yüklerinden

Zihni kalbi bulandıran düşüncelerden

Yakınım dediği akrabalardan

Yalnızlık Kaf Dağı’nın ardında

Özlemiyle yanıp tutuşulan ülke

Yalnızlık arınmaya giden yol

İnsan ürünü kirlerden silkelenip

Tolstoy’un adımlarını izlemek

Tek başına göklere gülümsemek

Tanrı’nın esenliğinde sonsuzluğa ermek

Seyit Ahmet Uzun