Seninle

Kalabalıklarda
Ya da ıssız bir çölde
Senle karşılaşmak…
Önemi yok
Ha ayağımda kunduram
Ha yalınayak…

Önce şaşıralım ikimizde
Ta yıllar önce
İklimler ötesinde
Tenimiz tanıdık
Ha esmer ha sarışın
Önemi yok
İkimizde al yanaklı mahcubiyetimizle

Durup bakışalım öylece
Bazen göz göze gelerek
Bazen ürkek
Önemi yok
Sen elbisenin eteği ile oynar gibi yap
Ben parmaklarımı çıtlatayım ötede

Sonra söze başlayalım birimiz
Söz bizden açılsın
Sen sus
Al yanaklarına tebessümler doluşsun
Ben hiçbir cümle kurmadan
Tek harf söylemeden
Öylece dalayım gözlerine
Sevdanın lisanı bu diyerekten
Önemi yok
Ha ela ha yeşil
Hayat bulayım gözlerinde.

Senle bir kuru dala dokunalım
Yeşersin usulca
Umut diyelim adına yeşilin
Sonra al yanaklarını asalım dallarına
Haykıralım;
İşte bahar bu / işte elma!
Gülüşelim sonra…

Yağmur yağsın sonra
Önce ben ıslanayım
Gök kuşağı sen ol
Renklerine bürünmüş
Tenin yanağına benzesin
Yanağın tenine
Yangın nar
Bir türkü söyleyelim öylece
Yâr yâr!
Sonra sen ıslan
Sessiz kelimelerimle
Oku beni
Ve söyle
Ey dilsiz!
Benden olmayanı isteme!!!

Uzat ellerini
Dokun ellerime
Sonra yaklaştıkça bedenimiz
Bir rüzgârda üşümüş gibi
Tir tir titreyelim
Sar sarmala beni iyice
Öylesine yanalım ki
Terimizi kıskanır olsun Dicle!!!

Ve mabedine adanmış bir rahibin
İlk günahı ol
Düş geceme!!!