İndir Maskesini İblis Dostların

Çok maskeli yüzler şehri

Sırıtkan dişliler

Perdeli gözleri

Selamları sığ insanlar

Yürürken şehrin kıyısından

Zombi gibiydi elini uzatan

Korktum

Güneşin terleten sıcağında

Düşünce maskesi

Yüzsüz insan daha masummuş

Nice maskeleri olandan

Hiç olmazsa olduğu gibi

Yanlışı odun gibi doğruymuş

Sanırsın Hızır yanında

Sevinçlisindir, huzurlu ve mutlu

Birden gök kararır şimşekler çakar

Hızır maskeli dostun gözlerinde

Perdesi inmiştir kalbinin

İblisin ateşleri savrulmaktadır

Adem’e secdeyi çekemeyen İblis

Daha masumdur maskeli dostlardan

Gündüzüne gece olan

Tanımak istersen maskeli kalabalıkları

Dost mu düşman mı

Yüzüne, gözüne ve sözlerine değil

Uzattığın elin nasıl tutulduğuna bak

Sıcaklığı hissedersin yüreğinde dostluğun

Soğuk ve hissiz eller

Seni bırakır bilirsin ansızın en mutlu anında

Ne kadar gülümsüyor olsa da maskesi

Kalbi haset ve kıskançlık doludur

Ateşinde hem seni hem kendisini yakar

Seyit Ahmet Uzun