Ki Kaderi Bölündü Gecenin

ömrünü yürüyüş bilmeli insan

vaktinde yola çıkmayı denemeli

yolculuğa değer görmeli kendini

kendi canını

bakışını, duyuşunu

tutuşunu, duruşunu, yürüyüşünü

yola koyabilmeli 

Rabbi için

kolayca vazgeçebilmeli insan

hevesinden

Rabbi için

beş vakit menzile yönelebilmeli

hayatını secde halinde geçirebilmeli 

tükenebilir bir dünyadan

sonsuzluğa doğru

hayatını ayağa kaldırabilmeli

düşmeli yola

öyle aheste aheste değil

hızlı adımlarla

bir gecede nasıl değiştiyse ayın kaderi

kamer nasıl bölündüyse

ki kaderi bölündü gecenin

bölünmenin ışığı ki hala üzerimizde

karanlıklarımızın ufkunda bin güneş şavkı

bin sabah ümidi

her yürüyüş bir tercih

her tercih gibi

terk etmenin de bir bedeli var

bedelini ödemeden

tercihler sahih olmaz

yönelişler neticelenmez

her yürüyüşün bir anlamı var

bu anlam

arkada bıraktıklarınla ortaya çıkar

yürüyüşün bedeli nedir öyleyse

geçmişin buğusuna sarmadan

kalpler ölçmeli o ince cetvelle

şimdi

hemen

kendimizi tartalım

o yürüyüş terazisinde

hesaba çekmeli nefsimizi

alıp başımızı dağa vurur muyduk 

uzaklaşır mıydık mahallemizden

mesela

sırtımızı döner miydik sokağımıza

en yakınlarımızı geride bırakıp da

yokuşa mı sürerdik ümitlerimizi

yoksa

boş ver deyip

aynı mahallede

aynı sokakta

aynı evde

ruh ikizimizi beklemeyi mi seçerdik

yanında mı kalırdık öylece

hangisi sahici

oturup beklemek mi

menzillere yürümek mi

sahi

nereye dönerdik yüzümüzü

bizden yana mı

bizden uzaklara mı

dünyaya mı

dünyadan uzaklara mı

her gün bu tercihle karşı karşıyayız

zor bir

sınavındayız

redfer