Ne Kaldıysa İşte Sayende

NE KALDIYSA İŞTE SAYENDE

Tedirgin uykularım, suskun yine bugün.
Buza kesiyor, iliklerine kadar titreyerek.
Sarhoş yalnızlığımla ,çıldırınca gece kuşları
Sana, anca papatyalarımın kadife düşlerini anlatabilirim, artık.
Dudaklarının kıyısında sevişirken, yaz kokulu çocuklarım.

Ama git şimdi!
Bana, avuçları başka kentler kokmayan bir ayrılık getir.
Sen ,şimdi usulca yürü esmer nasılsa ,is kokan yangınlarım.
Git şimdi!
Aşk diye kesilen bir yaranın bu kanlı infazı biter mi?
Kutsanmış birkaç çaylak cümlen, emanetin.
Yaşamaksa işte bu...

Kaç lirik şiir saklar şimdi?
Bir ayrılığın yosunlu köşelerinde küflenen, bu tufanın kan damlalarını.
Önce külleri soğudu, yosma kokulu dudaklarının.
Kaçık çoraplı, kırmızı dantellerine isyanlı fahişeler bıraktın.
Ne kaldıysa işte
Sayende...

Ben her itirazımda vuslatı kaybetmedim mi gri masallarında?
Hep kazanmaz ki!
Sevda renkli ,erken doğmuş, bu prematüre bebekler?
İlk kez ıslanmadım ki..
Heybesinden , yetim gülüşleri çalınmış gençliğimle.
Sen ki ,aşkının ezberi bozuk, kekeme suflör,
Kim ezberletti sana, bu heveslerin yalan repliklerini?

Kirpiklerimde gebe kaldığım, kısa metrajlı cinayetinin kan birikintileri.
Üryan duruşlarımla, kokuna sokulduğum ,sebebim.
İki kişilik korkak düşleri yakma saatidir, artık zaman.
Kalemim ağlarken, yazdığım bu siyah şiirlerin ağıtlarına
Kısır döngülerinden peydahlanan, bu puşt sancıları sen doladın boynuma.

YASEMİN CANAN...


Dünyanın En Büyük Amatör Müzik Topluluğuna Sizde Katılın