Sefil Bir Dilencidir Vuslat

SEFİL BİR DİLENCİDİR VUSLAT

İnkar et! Sözün bittiği yerde kanayan beyazları kaybedişlerine.
İnkar et! Firari sevişmelerinin rüzgârlarında kaybolmuş bir gençliği.
Hedefsiz gemilerin saklı güvertelerinde bıraktık sitemlerimizi.
Çırpınan, sessiz, sözsüz,kanadı kırık kuşları bir yıldızın ışığında kör ettik.

Çok ötelerden çaldı, bir şafak hırsızı seherlerimize düşen dualarımızı.
İki ruhlu mart ayazlarında zordu artık yürek taşıtmak.
Mahşer yangınlarımızdan kor almışken yetim aşklarımız,
Ki hep ağlanır, bir kurşun sesi kadar hızlı yaşanan ayrılıklara.

Zıpkın yemiş bir gecenin içinde, hangi şiir çeker bu son tetiği?
Yalancı cemrelerde bırakmadık mı, son mısranın imgesindeki duaları?
Sarhoş adımlardır, renk körü bir ihanete yürüyen artık.
Ruhu değişti mimozaların karanlık kuyularda, kısmetsiz bir ihanette.

Ve ıslak bir cama vurdu, eşkıya duyguları ziyan solukların.
Deli fırtınalar giydirilmiş yangınlara, sevdikçe bağlı kelepçelerde.
En titrek yerinden yırtılmış, tizliklerde med-cezirler.
İntihar çiçekleri açıyor artık ,öfkelenmiş mevsimlerde.
Sağır bir geceyi taşıyan bu zifir karanlığa.

Son kullanma tarihi geçmiş, gökyüzünde bulutların.
Küflü sağanaklar yağıyor, yanlış yerde kullanılan ünlemsiz ahlarımıza.
Nutku tutulan gecelerin içinde, isimsiz sevişmeleri can çekişirken,
Çünkü;sarı bir güze benzer ayrılıklar soldukça yüreklerde üşür saklılar.

Ayazlara savruldu, cenazesi omuzlarda son şarkıların.
Günlerce kararsızlıkların koynunda sabahlayan kara bir sevdada.
Aşkın şahadetinin kesik yaralarından oluk oluk kan akarken,
İmkansızlıklar takılır düşlere, sefil bir dilencidir bazen vuslat.

YASEMİN CANAN...


Dünyanın En Büyük Amatör Müzik Topluluğuna Sizde Katılın