Fikret Abi Salvo

Hicve dem  tutan şiirlere kafa tutarken

Ayazından içtik mevsimlerin efkarını

Kalemimin ucunda astığım şairler geldi aklıma

İsimleri meçhule kazılı

Bilmezsin

Elinde ki bıçağı bileyleyen benim

Yürüyüşüne tempo tutan da Fikret Abi…

Her meydanın cenginde eskittik gülüşlerimizi

Kafa tutuşlarımız yiğitliğimizden

Sayısını tutmadığım  kadar

Yıkıp geçtiklerim

Meydanda kükreyen aslan benim

Senin hiciv dediklerini tabağına meze yapar kalemim

Sancılı bekleyişlerle

Şimdilerde kıvranma Fikret Abi…

Bizim tabancamız ki kalemimiz

Harflerimiz kurşun

Kuzuların sessizliğinde ulur kurtlar

Bilmezsin

Tanrı dağlarının

Allah’u Ekber dağlarının

Sarıkamış’ın

Erciyes’in

Tam tamına 7 ayrı coğrafyanın

Tozu, tadı var kalemimde

Yani senin yabancı olduğun iklimlerde

Ölüm  soluduk Fikret Abi…

Meydan dar

Zaman kısa

Aklımızla  oynuyor  heyecan

İşte  yeniden bambaşka hicvediyor kalemim

En serbest  stilinde

Sabreden dervişin demi var yüreğimde

Güneş yanığı yanaklarımda

Acıların birikimi

Bizde boşa akmaz kelimeler

Bu yüzden sevgimiz de yücedir Fikret Abi

Sevmeyişimizde…

Zamana ihale bırakalım geçmişi

Sen sevdanın gözlerinde demlen

Esas duruşta dursun şiirlerin ellerin

Tam saha preslerle

Sen bana koştukça

Ben sana geleceğim Fikret Abi.

Âdem Efiloğlu