Belki Bir Gün

Belki diyorum

Belki bir gün

Belki, bir gün bir yerde,

Bilmediğim bilmem kaçıncı şiirde,

Rastlaşırız gönüllerin birleştiği

kavşak köşesinde.

Yorgun dizelerim arasında,

Öylesine değsin ellerim ellerine.

Birleşsin yüreğim yüreğinle,

Bir fısıtlı değsin diline,

Son mektup misali ulaşsın eline.

Üşüyor gözümden düşen inci taneleri

Çok uzaklardan sana ulaşan alev gibi

Uçuşan kelebeklerin bir tanesi

Bir buse gibi değesin nefesim nefesine

Bir yanan ben olsam bir de sen

Titrek ateşin alev ucunda

O yorgun dizelerin arasında,

Birleşse bedenimiz

Saklarım düşlerimi,

Sessiz gecelerin ayazında

Yokluğuna uzanır ellerim

Bakma sen bana, sana değil bu dizelerim

Öylesine bir sesleniş, belki de bir serzeniş