Köze Ne Hacet

Gönülden gönüle kurulmuş Köprü,
Duygular sel olmuş; söze ne hacet.
Sevgi denizinde yapmışlar sörfü,
Yürekleri yanmış; köze ne hacet.

Aşkın şarabını doldurmuş içmiş,
Mutluluk yolunda bir hedef seçmiş.
Bir kere sevmiş ya, gerisi hiçmiş...
Gönülleri görmüş; göze ne hacet.

Sevda dağlarını yürüyüp aşmış,
Aşmışta deli gönül bendinden taşmış.
Yay için gereken bir kalem kaşmış...
Kebabın pişirmiş; çöze ne hacet.

Kul Abbas söyler hele bak boya,
Yüreğine işlemiş nakıştan oya.
Mutlu ol her daim gül doya doya...
Soyadın değişmiş; öze ne hacet.