Bir Şair Karanlıktaysa Eğer

sen şimdi uyuyorsun, ölü yapraklarla sarılı yatağında

sarmaşıklar sarmış etrafını

senin sayende yaşıyorlar, tutunuyorlar hayata

ruhun güneş gibi doğuyor onlara

şiirler seni izliyor mutlulukla

karanlık çöktüğünde umutlar tükeniyor

yine de senin gülümsemen ışık oluyor dünyada

bir şair karanlıktaysa eğer, tutanacak bir aydınlık arar kendine

yanan ateşi sönmez yoksa mısraların

ve dili susmaz kaldırımların

biliyorum, şuan benden çok uzaktasın

ve şehrin ışıklarından gözlerin bıkkın

bak şimdi kasımda geldi, üşümüştür ellerin

paltonun cebine bir papatya bıraktım

bak ona, beni hatırlar gülersin bilirim

ve sakla aklından silinmeyecek anılarla...