Hayatın Yarası Mat'ûn I Hayat

rutubetin kokusuyla başlardı sabahım

gün boyu rüzgarlarıyla dolardı kapım

bir dalganın boğazında beklerdi ayrılık sözleri

yine de kuşlar ötmeden

doğmazdı günlerim

içimden dünyalar kurardım kendime

berceste sokaklarımda gün bitmeden

sana, kurutulmuş karanfiller getireceğim hayat

güvelenmemiş yıllar vereceğim

tohumlanan topraklardan

çicekler bekleyeceğim hayat

ve zamanı geldiğinde,

senden yaşanmamış hayatlarımı isteyeceğim

hep tozlanırdı içimde fotoğraflar

çekilmemiş çileleri çekmeye çalıştım yıllar yılı

bir kadrajın ucunda buldum kendimi 

manzarası güzel diye çekip alamadım kendimi

çizmeye çalıştığım zamanlar oldu,

karaladığım zamanlarda oldu kendimi

masamın üzerinde müsveddelere döktüm gözyaşlarımı

mürekkebi kalbi kandillenen insanlardan alırdım

bir söz yazsam,

bütün insanlığa bedeldi.

gözlerim hep uzakları arardı,

gözümün önündekileri bilmezdim

bilmezdim duvarlarımın rengini 

bilmezdim kapılarımın ardını

bildiğim şey hep uzaklardaydı

hep yarınları aramakla geçerdi ömrüm

bende hep, yarınlarda kaldım.

şimdi bir kandil daha yakın,

benim kalbimden akan mürekkeple şiirler yazın,

yaşadıklarımın rengini anlar mısınız?