Edebiyat ve Kültür Platformu
Gece Eteğini Toplayıp Penceremi Terkederken
Hadi
Hiç batmayacakmış gibi doğ düşlerime
Şavkın aydınlatsın ucundan tutup gecelerimi,
Bil ki
Bir tek kalp atışın susturur kayıp çığlıklarımı
Isıtır kaf dağı masalların üşüyen yanlarımı
Gel hadi
Koynuna çağırır gülüşün sahipsiz yüreğimi
Soldu dünyamın tüm mutluluk renkleri
Ne olur
Bıkmanın ne olduğunu unutturacak kadar sev beni
Dağlar girmiş araya kavuşmak zor
Zaman diye hain bir düşman bekliyor pusuda
Yine de aşkla gel
Mekanı silip gözlerimden
Bir sen kal bakışlarımın orta yerinde
İnan bana
Aşk böyle güzel
Uyut beni yine göğsün üstünde
Saç tellerinden usul usul toplarken leylak kokulu geceleri
Yüreğimin şemsi doğsun bahar açmış ellerinde
Gözlerinin gurubunu seyre dalayım öylece
Yalnız sen sev beni
Yalnız sen...
Gece eteğini toplayıp penceremi terkederken
Bir tek sen kal ıslak ıslak bakan gözlerinle
Mahmur sesin bölsün kabus kokan avuntularımı
Ve sıcacık öpüşün mühürlesin alnımı
Kapatayım sana gözlerimi
Unutup yüzünde ellerimi
Cennetine uyanmak üzere
Terkedip hayatın tüm acı suretlerini
////Belki de hiç başlayamamış bir aşkın hikayesi bu
Sen bende bir ömür yarım kalan duygu
Bak dolandı yine boynuma
Hayatı erteleyip her gece sen diye sarıldığım uyku///
Gece Eteğini Toplayıp Penceremi Terkederken başlıklı yazı Gülşen tarafından
09.05.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
